مقدمه
رس های واگرا از جمله خاک های مساله سازی هستند که به دلیل قابلیت فرسایش زیاد، سبب تخریب و از بین رفتن برخی از سدها و خاکریز جاده ها می گردند. در این گونه از خاک ها، زمانی که رس در مجاورت جریان آب قرار می گیرد، ذرات به صورت معلق درآمده و سبب ایجاد فرسایش و حل شدگی خاک می گردند.
پدیده واگرایی برای اولین بار توسط مهندسین خاک شناسی و در ارتباط با امور آبیاری اراضی مورد نقد و بررسی قرارگرفته است. آنها متوجه شده بودند که در بعضی موارد پس ا ز عملیات آبیاری، خاک دچار فرسایش شدید و یا ایجاد ترک های عمیق و گسترده ای می گردد [عسکری، فاخر 1372]. بعد از این و با پیشرفت صنعت سدسازی خصوصاً سدهای خاکی طی سال های 1960 تا 1970 مساله فرسایش خاکریزها بر اثر بارندگی و تخریب غیرقابل توجیه سدهای مخزنی کوچک از طریق ایجاد حفرات و پدیده رگاب مورد توجه قرار گرفت [Sherard and Decker Sherard et al., 1972]
علاوه بر اهمیت مسئله فرسایش در رابطه با طراحی خاکریزها و هسته رسی سدهای خاکی، بروز واگرایی در مورد لایه محافظ پوشاننده مراکز دفن زباله نیز بسیار حائز اهمیت می باشد. زیرا با توجه به لزوم عایق بندی بستر این مراکز، عموماً با استفاده از رس های با خاصیت جذب آب بالا، سعی می شود انتشار و انتقال آلودگی به حداقل ممکن رسانده شود، که به صورت ایجاد آبشستگی و واگرایی، عملاً اهداف طراحی سیستم پوشاننده با مشکل روبرو شده و این موضوع در نهایت سبب افزایش انتقال آلودگی به آب های زیرزمینی می گردد. بنابراین نظر به اهمیت حفظ عایق بندی لایه های محافظ و با توجه حضور قابل ملاحظه کاتیون سدیم در شیرابه جایگاه های دفن زباله، بررسی تغییرات پتانسیل واگرایی ناشی از اندرکنش خاک با آب حفره ای اطراف آن، در رابطه با طراحی لایه های محافظ، از اهمیت ویژه ای برخوردار خواهد بود.

دريافت فايل با فرمت PDF توضيحات فايل: متن کامل سمینار کارشناسی ارشد حجم فايل: 1.04 مگابايت قابليت چاپ: دارد فشرده شده: خير [ اعتبار لازم: 20 | تعداد صفحات: 59 | 23 بار دريافت فايل ]